مقدمه: استفاده روتین از اپی زیاتومی برای زنانی که به روش طبیعی زایمان می کنند، توصیه نمی شود. با این حال مطالعات متعدد در خاورمیانه شیوع آن را بالا گزارش کرده اند، ولی برآورد کلی از آن وجود ندارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی مروری شیوع و متانالیز اپی زیاتومی در خاورمیانه بر اساس مطالعات انجام گرفته در این زمینه انجام شد. روش کار: جهت جستجوی مقالات، پایگاه های اطلاعاتیSID، Magiran، Medline، Science Direct، Scopus، Web of Science، Embase، ProQuest و موتور جستجوی google scholer با استفاده از کلید واژه های شیوع، اپیدمیولوژی، فراوانی، بروز، میزان و اپی زیاتومی به دو زبان فارسی و انگلیسی و تمام ترکیبات ممکن با عملگرهای AND و OR مورد جستجو قرار گرفت. محاسبه ناهمگنی مطالعات با استفاده از شاخص I2 ارزیابی شد و جهت بررسی سوگیری از آزمون بگ استفاده شد. یافته ها: 12 مقاله با حجم نمونه 69171 مورد بررسی قرار گرفتند. شیوع کلی اپی زیاتومی 67% (95% 78-55: CI) بود. با استفاده از مدل اثر تصادفی، خطر انجام اپی زیاتومی در زنان پرایمی پار 2 برابر زنان مولتی پار بود که از نظر آماری معنی دار بود (01/2=RR، 95%، 63/4-87/0: CI، 001/0>p، 99/99=I2). همچنین استفاده از اکسی توسین با شیوع 80% (95-60%) اپی زیاتومی همراه بود. نتیجه گیری: با توجه به میزان بالای اپی زیاتومی در خاورمیانه علی رغم استاندارد تعیین شده توسط سازمان جهانی بهداشت، نیاز مبرم به برنامه ریزی در جهت کاهش این میزان می باشد. بنابراین توصیه می شود از روش های موثر در کاهش نیاز به اپی زیاتومی در زنان پرایمی پار استفاده شود و از انجام مداخلات غیرضروری بالینی نظیر استفاده از اکسی توسین اجتناب گردد.

مقدمه: درد یکی از رایج ترین شکایاتی است که تعادل و سلامتی بیمار را به مخاطره می اندازد. اپی زیاتومی یکی از جراحی های معمول زنان است که موجب درد می شود. در عصر حاضر برای گذراندن یک مرحله پس از عمل بدون درد دو راه استفاده از داروهای شیمیایی و دیگری کاربرد روشهای غیر دارویی وجود دارد.هدف: هدف این پژوهش تعیین تاثیر آروماتراپی با اسانس بابونه بر درد اپی زیاتومی در زنان نخست زای مراجعه کننده به بیمارستان شهید نورانی تالش در سال 1386 بود.مواد و روشها: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی دوسوکور انجام گرفت. 88 زن باردار که برای آنان اپی زیاتومی انجام شده بود، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. 44 نمونه از اسانس بابونه به صورت حمام نشسته دو بار در روز و 44 نفر دیگر با شرایط مشابه از دارونما استفاده کردند و سپس به هر دو گروه آموزش اندازه گیری شدت درد، توسط جدول خطی درجه بندی (0-10) داده شد. شدت درد بیمار در هر دو گروه در روزهای اول، هفتم و چهاردهم بعد از زایمان اندازه گیری و ثبت شد. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه، فرم امکانات بهداشتی، معیار بصری مدرج و برگه ثبت داروی مسکن مصرفی بود. اعتبار ابزار به روش اعتبار محتوا و پایایی با استفاده از روش سنجش همبستگی بین مشاهده گران تعیین شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس انجام شد.یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که در روز هفتم میانگین درد در گروه مصرف کننده اسانس بابونه 2.20±0.79، در گروه مصرف کننده دارونما 2.30±0.82، میانگین درد در روز چهاردهم در گروه مصرف کننده اسانس بابونه 0.48±0.59 و در گروه مصرف کننده دارونما 0.73±0.66 بوده است. آزمون آماری بین شدت درد دو گروه در روزهای اول، هفتم و چهاردهم تفاوت آماری معنی دار را نشان نداد. البته در گروه مصرف کننده اسانس بابونه میانگین درد در روزهای هفتم و چهاردهم کاهش پیدا کرده بود.بحث و نتیجه گیری: اسانس بابونه بر کاهش درد اپی زیاتومی موثر نمی باشد. شاید بتوان با تغییر در مقدار، اشکال و راههای تجویز اسانس های گیاهی نتایج بهتری در زمینه کاهش درد ناحیه پرینه بدست آورد. لذا مطالعات بیشتری در زمینه مداخلات درمانی غیر دارویی در جهت کاهش درد پرینه پیشنهاد می شود.

سابقه و هدف: با توجه به انجام اپی زیاتومی در زایمان طبیعی و نظریات مختلفی که در مورد ضدعفونی کردن برش آن وجود دارد، تحقیق حاضر جهت مقایسه تاثیر آب و بتادین در روند بهبودی اپی زیاتومی در مادران مراجعه کننده به بیمارستان ضیاییان تهران در سال 1377 انجام گرفت.مواد و روشها: تحقیق به روش کارآزمایی بر روی 100 نفر انجام پذیرفت. بیماران به طور تصادفی در دو گروه درمانی بتادین و آب تقسیم و به لحاظ سن، نژاد، درصد وزن به قد، وضعیت بهداشتی، دور سر نوزاد، طول مراحل زایمان، تعداد بخیه های پوستی و نوع ترمیم اپی زیاتومی مشابه سازی شدند. 50 نفر از مادران جهت شستشوی محل اپی زیاتومی از آب ساده و 50 نفر از محلول آب و بتادین معمولی استفاده کردند. تاثیر این دو محلول را با میزان بهبودی زخم میزان درد و تورم، قرمزی، بازشدگی زخم و عفونت، جذب بخیه های پوستی بوده که در روزهای اول، پنجم و دهم بعد از زایمان مشخص و مقایسه گردیدند.یافته ها: بیماران دو گروه به لحاظ خصوصیات فردی، اجتماعی و وضعیت بیماری، با هم مشابه بوده اند میزان درد متوسط و شدید در روز اول، پنجم و دهم در گروه بتادین به ترتیب 90، 50، 18 درصد و در گروه آب 88 درصد، 60، 26 درصد بوده است. تورم کمتر از یک سانتی متر در روز اول و پنجم در گروه بتادین 56 و 60 درصد و در گروه آب 46 و 62 درصد و در روز دهم 68 درصد در گروه بتادین و 60 درصد در گروه آب اصلا تورم نداشتند. قرمزی کمتری از 3 میلی متر در گروه بتادین به ترتیب 60، 46 و 68 درصد و در گروه آب 60، 38 و 66 درصد گزارش گردیده است. میزان جذب بخیه های پوستی روز دهم (50-60 درصد کل بخیه ها) در گروه بتادین 46 درصد و در گروه آب 52 درصد بوده است. بازشدگی و عفونت در هیچ یک از دو گروه دیده نشد. معیارهای بهبودی زخم در دو گروه از لحاظ آماری تفاوت نداشت.نتیجه گیری: بتادین تاثیری در روند بهبودی اپی زیاتومی ندارد و توجیهی برای استفاده از آن برای تهیه اپی زیاتومی وجود ندارد.

زمینه و هدف: درد متعاقب اپی زیاتومی کیفیت زندگی و سلامت روانی مادر و نحوه ارتباط با نوزاد و مراقبت از وی را تحت تاثیر قرار می دهد. امروزه استفاده از مکمل درمانی از جمله اسطوخدوس کاربرد ویژه ای در مامایی و پزشکی یافته است اما تحقیقات محدود و نظرات ضد و نقیضی درباره این اسانس وجود دارد. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر اسانس اسطوخدوس بر شدت درد زخم اپی زیاتومی زنان نخست زا انجام گردید.مواد و روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی یک سو کور، بر روی 60 زن نخست زای واجد شرایط ورود به پژوهش که جهت زایمان طبیعی به بیمارستان کمالی کرج مراجعه کرده بودند، انجام گردید. نمونه ها به طور مستمر به روش تخصیص تصادفی در یکی از دو گروه مورد (مصرف کننده اسانس اسطوخدوس به روش حمام نشیمنگاهی) و کنترل (مصرف کننده روتین بیمارستان) قرار گرفتند. پس از زایمان، مادران گروه آزمون از اسانس روغنی اسطوخدوس به روش حمام نشیمنگاهی 2 بار در روز (هر بار 6 قطره در 5 لیتر آب) و گروه کنترل از روتین بیمارستان (محلول بتادین) به مدت 5 روز استفاده کردند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ثبت مشخصات دموگرافیک، فرم ثبت مسکن مصرفی و مقیاس بصری درد (VAS) بود. 4 ساعت، 12 ساعت و 5 روز بعد از اپی زیاتومی، دو گروه از نظر شدت درد محل اپی زیاتومی توسط مقیاس دیداری درد بررسی شدند. داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و مجذور کای توسط نرم افزار آماری SPSS ویرایش 14 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: دو گروه از نظر مشخصات دموگرافیک و سایر متغیرهای مداخله گر، اختلاف آماری معنادار نداشتند. میانگین نمره درد 4 ساعت پس از اپی زیاتومی در گروه اسانس اسطوخدوس 7/1±7/2 و در گروه کنترل 59/1±23/4 بود که 5 روز پس از زایمان در گروه مطالعه 94/1±43/2 و در گروه کنترل 79/1±60/4 گزارش شد و اختلاف معنادار بود (p<0.001)، در حالی که نمره درد 12 ساعت پس از اپی زیاتومی در دو گروه اختلاف معناداری نشان نداد (p=0.066).نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصله، استفاده از اسانس اسطوخدوس شدت درد زخم اپی زیاتومی و میزان نیاز به مسکن را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.

مقدمه: اپی زیاتومی یکی از مداخلات پزشکی است که به منظور وسیع کردن میاندوراه به کار می رود ولی هنوز تحقیقات اندکی در زمینه مراقبت از این زخم بسیار شایع انجام شده است. عصاره بابونه به دلیل دارا بودن آلفا بیزابولول، دارای خاصیت بهبود زخم می باشد، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر کرم بابونه بر بهبود زخم اپی زیاتومی انجام شد. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی سه سوکور در سال 1392 بر روی 98 زن واجد مشخصات پژوهش مراجعه کننده به بیمارستان ام البنین (س) مشهد انجام شد. افراد در دو گروه مداخله (کرم بابونه) و کنترل (کرم دارونما) قرار گرفتند. پس از زایمان، مادران به مدت 10 روز و روزی 2 بار، یک بند انگشت از کرم تجویز شده (بابونه یا دارونما) را در ناحیه بخیه ها استفاده می کردند. ارزیابی بهبود زخم با استفاده از فرم ریدا در روزهای اول، هفتم، دهم و چهاردهم پس از زایمان صورت گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار آماری SPSS (نسخه 16) (سایز کلمات اصلاح شود) و آزمون های من ویتنی، تی تست، کای دو و فیشر انجام شد. میزان p کمتر از 0.05 معنی دار در نظرگرفته شد. یافته ها: در روز اول بعد زایمان، دو گروه از نظر نمره ریدا تفاوتی نداشتند (0.115=p). میانگین نمره ریدا در گروه دارو، در روز هفتم 1.29±1.90، روز دهم 1.17±1.00 و چهاردهم 0.92±0.56 بود ولی در گروه دارونما در روزهای فوق به ترتیب، 1.05±3.10، 1.35±2.30 و 1.80±1.10 بود که دو گروه از نظر بهبود زخم اختلاف معنی داری داشتند 0.001)=p). نتیجه گیری: کرم بابونه می تواند به عنوان ارتقاء دهنده بهبود زخم اپی زیاتومی در زنان نخست زا پیشنهاد شود.

زمینه و هدف: اپی زیاتومی برش ناحیه فرج است که شایع ترین برش جراحی در مامایی است و مانند هر عمل دیگری نیاز به مراقبت دارد. امروزه استفاده از روش های جایگزینی و مکمل در درمان و مراقبت از زخم ها جایگاه ویژه ای پیدا کرده است. اسانس های روغنی از جمله اسطوخودوس به دلیل وجود موادی از جمله ترپونن ها، منوترپونن ها، و لینالول، خاصیت ضد میکروبی و ضد دردی داشته و به نظر می رسد جایگزینی مناسبی جهت شستشوی زخم ها، به جای استفاده از موادی مثل بتادین باشند. لذا این تحقیق به منظور تعیین تاثیر اسانس روغنی اسطوخودوس در پایه روغن زیتون در مقایسه با بتادین در بهبود زخم اپی زیاتومی طراحی و اجرا شده است.روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی 120 نفر به صورت در دسترس انتخاب و با تخصیص تصادفی به دو گروه شستشوی زخم اپی زیاتومی با اسطوخودوس و شستشوی زخم اپی زیاتومی با محلول بتادین (هر گروه 60 نفر) تقسیم شدند. اسانس روغنی اسطوخودوس (Lavendula officinalis) به روش تقطیر و با روغن حامل زیتون تهیه شد. پس از زایمان با دادن آموزش به مادران در مورد مراقبت زخم٬ در یک گروه از بتادین و در گروه دیگر اسانس روغنی اسطوخودوس (10-5 قطره در پنج لیتر) با استفاده از حمام نشسته 2 بار در روز استفاده شد. در روز پنجم پس از زایمان 2 گروه از نظر بهبود زخم بررسی شدند. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از آزمون های آماری t و کای دو انجام گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین قرمزی روز پنجم در گروه لاوندر (1.88±2.6) کمتر از گروه بتادین (3±3.12) بود (p<0.05) ولی ادم به طور معنی داری بیشتر بود (p<0.01). میزان درد، عفونت و باز شدگی زخم بین دو گروه تفاوت معنی دار نداشت.نتیجه گیری: با توجه به نتایج این تحقیق به نظر می رسد که می توان به جای بتادین برای مراقبت از زخم اپی زیاتومی از ترکیب اسانس روغنی لاوندر با پایه روغن زیتون استفاده کرد. زیرا این ترکیب میزان بروز درد و عفونت را افزایش نداد و میزان قرمزی زخم که می تواند نشانه التهاب زخم باشد را کاهش داد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: اپی زیاتومی شایع ترین جراحی در مامایی است که جهت تسهیل خروج جنین انجام می شود. درد ناشی از اپی زیاتومی کیفیت زندگی مادر را تحت تاثیر قرار می دهد. گل ماهور از زمان های قدیم برای درمان بیماری های مختلف استفاده می شده است. از آنجایی که تاکنون مطالعه ای جهت بررسی اثرات تسکین درد گل ماهور در مدل های انسانی انجام نشده است، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر کرم گل ماهور بر شدت درد اپی زیاتومی انجام شد.روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1394 بر روی 93 مادر نخست زا در بیمارستان فاطمه زهرا ساوه انجام شد. افراد به طور تصادفی در دو گروه گل ماهور و دارونما قرار گرفتند. زنان در گروه های آزمایشی از کرم گل ماهور و دارونما 2 بار در روز به مدت 10 روز استفاده کردند. شدت درد قبل از مداخله 1، 3 و 10 روز بعد از مداخله با استفاده از مقیاس عددی درد مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون های من ویتنی، تی مستقل و کای دو انجام شد. میزان pکمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: نمره شدت درد در دو گروه گل ماهور و دارونما قبل از مداخله از نظر آماری اختلاف معنی داری نداشت (p=0.947). این میزان در 1 روز، 3 روز و 10 روز بعد از مداخله اختلاف معناداری را بین دو گروه نشان داد (p<0.001).نتیجه گیری: کرم گل ماهور میزان شدت درد را در طول دوره 10 روز بعد از اپی زیاتومی کاهش می دهد. از آنجایی که این مطالعه برای اولین بار تأثیر کرم گل ماهور را بر شدت درد اپی زیاتومی در انسان بررسی کرد، تحقیقات بیشتری برای روشن تر کردن اثرات سودمند کرم گل ماهور ضروری است.

زمینه و هدف: طبق تحقیقات جدید مفید بودن کاربرد اپی زیاتومی در هاله ای از ابهام قرار گرفته است. اپی زیاتومی در کوتاه مدت عوارضی مثل خون ریزی، نیاز به سوچور زدن، عفونت و در بلند مدت کاهش اعتماد به نفس، بی اختیاری ادرار و مدفوع، اختلال در روابط جنسی و روابط عاطفی مادر و نوزاد را به دنبال دارد. محققان به دنبال راه کارهایی جهت کاهش استفاده از آن می باشند، به همین منظور این مطالعه با هدف تعیین تاثیر ماساژ پرینه در طی مرحله دوم زایمان بر تعداد موارد اپی زیاتومی و پارگی پرینه در زنان نخست زا صورت گرفته است.روش بررسی: مطالعه حاضر کارآزمایی بالینی شاهددار است که جامعه هدف آن را کلیه زنان نخست زای مراجعه کننده به مرکز آموزشی درمانی طالقانی اراک جهت زایمان طبیعی از اردیبهشت 86 تا تیر 87 تشکیل می دهند. 190 نفز از زنان نخست زا به طور تصادفی در یکی از دو گروه ماساژ و شاهد قرار گرفتند. در گروه مداخله، ماساژ آرام، آهسته با دو انگشت سبابه و میانی از یک دیواره به دیواره دیگر واژن (حرکت رفت و برگشت U شکل) حین و بین پوش های (Push) مادر بدون توجه به حالت وی در مرحله دوم لیبر ادامه می یافت. در پایان پس از تکمیل نمونه ها، فراوانی پرینه سالم، اپی زیاتومی، پارگی پرینه، طول مرحله دوم لیبر و نمره آپگار دقیقه اول و پنجم در دو گروه تعیین و با یکدیگر مقایسه شد.یافته ها: در گروه ماساژ پرینه، فراوانی پرینه سالم 5/43% ، اپی زیاتومی 5/16% و پارگی پرینه 40% و در گروه شاهد این مقادیر به ترتیب 4/2%، 80% و 6/17% و تفاوت بین دو گروه از نظر آماری معنادار است (001/0>p). در گروه ماساژ 2/28% افراد پارگی درجه یک و 8/11% پارگی درجه دو داشتند و هیچ موردی از پارگی درجه سه و چهار مشاهده نشد. در گروه شاهد پارگی درجه یک 7/4% ، پارگی درجه دو 1/7% و پارگی درجه سه 9/5% بوده و پارگی درجه 4 رخ نداد. این اختلاف طبق آزمون c2 معنادار است (001/0>p). میانگین طول مرحله دوم لیبر بر اساس آزمون t-test بین دو گروه ماساژ و شاهد معنادار است (003/0=p). میانگین نمره آپگار دقیقه اول در گروه ماساژ و شاهد به ترتیب 6/8/73± 0، 8/51±0/76 و میانگین نمره آپگار دقیقه 5 نیز به ترتیب 47/9/78± 0، 9/58±0/62 بود. این تفاوت ها طبق آزمون t-test از نظر آماری معنادار نیست.نتیجه گیری: با توجه به داده های این پژوهش به نظر می رسد ماساژ پرینه طی مرحله دوم لیبر راه کار مناسبی جهت کاهش تعداد موارد اپی زیاتومی و شدت پارگی پرینه است که احتمالا به دلیل افزایش جریان خون، الاستیسیتی و نرمی پرینه در اثر ماساژ می باشد.